X
تبلیغات
تنهای تنها

تنهای تنها

خَستــ ــه ام....!

امــــا تَحمـُـ ــل مـی کُنــم...

خُــ ــدایـــا روزِگـ ــارت با

من و زندگیــــ ام بـَـ ـد تـــا کـــرد...!

 

 

 

 

sajd.jpg

 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه سوم بهمن 1392ساعت 20:36 توسط majid |



همیشه که نباید زد...


گاهی باید خورد

*حرفها را*

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم دی 1392ساعت 19:59 توسط majid |


دِلـَـــــمــ ؛ گـ ـاهـــــے مـــ ـــیــگــــــیـــ ـرَد !

گـ ـاهے میــ ـسوزَد ! و حَــــ ـــتے گــ ـاهے ،

گــ ـاهے نـَ ـه خیــلے وَقتـــ هـآ میـــ ـشِکَند !

امــ ـا هَــــنـــــ ـوز مے تَـــ ـــپـــَــد به خـــــُدا
!

 

 

 

 

 

براي نمايش بزرگترين اندازه كليك كنيد

 

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم دی 1392ساعت 14:47 توسط majid |



خدایا مرا تنها مگذار

که مبادا نگاهم به نگاه بنده ای از جنس خاک محتاج شود

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم دی 1392ساعت 14:39 توسط majid |


بَهــاے سَنگیـــنــے دادم

تــا فَهمـــیـدم

ڪـَســے را ڪـہ “قـَـصـد” مــانـدن نـَـدارد

بــایـد راهــے ڪـَــرد !

 

 

82

+ نوشته شده در جمعه سیزدهم دی 1392ساعت 10:14 توسط majid |


ﻓﺮﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ

" ﺑﯿﺎﯾﯽ "

ﯾﺎ

" ﻧﯿﺎﯾﯽ "

ﻣﻦ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﯿﭽﻮﻗﺖ

ﺣﺎﻟﻢ

" ﺧﻮﺏ "

ﻧﻤﯽﺷﻮﺩ...

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه ششم دی 1392ساعت 17:23 توسط majid |



خدایــــــــــا !!

دستم به آسمانت نمی رسد

اما تو که دستت به زمین می رسد ...

"بلندم کن

 

 

"

+ نوشته شده در دوشنبه چهارم شهریور 1392ساعت 23:36 توسط majid |


موهایش سفید شده بود!!

کودکی که یواشکی دفتر خاطراتم را خوانده بود...
 

 

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1392ساعت 22:40 توسط majid |


دست بر دلم مگذار.

میسوزی!


داغ خیلی چیزها بر دلم مانده است...

 

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1392ساعت 22:36 توسط majid |


زندگی به من آموخت:


هیچ چیز از هیچکس بعید نیست

 

+ نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1392ساعت 22:33 توسط majid |


 

 

بعضی وقتها سکوت میکنم

 

چون انقدر رنجیدم که نمی خوام حرف بزنم...

 

بعضی وقتها سکوت میکنم

 

چون واقعا حرفی واسه گفتن ندارم...

 

گاهی سکوت یه اعتراضه...

 

گاهی هم انتظار...

 

امابیشتر اوقات سکوت واسه اینه که

 

هیچ کلمه ای وجود نداره غمی که تو دلته رو توصیف کنه!!!

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1392ساعت 13:23 توسط majid |


 

 

 

 

 

یه وقت هایی اونقدر تنها میشم که آرزو دارم یکی صدایم کنه حتی اشتباهی!

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه سی ام اردیبهشت 1392ساعت 22:19 توسط majid |


.

از دل کوچه گذشتم از میون جاده ی خیس

این مسیر بدون برگشت که واسم هیچ آشنا نیست

میخوام آرامش بگیرم من که تو غصه اسیرم

حق من نیست مثل سایه توی تنهایی بمیرم

.

+ نوشته شده در جمعه ششم اردیبهشت 1392ساعت 16:23 توسط majid |


 

 

عبور میکنم هر روز ..

از کنار نیمکت های خالی پارک ..

طوری که انگار کسی ،

در نیمکت های آخر ،

انتظارم را می کشد !

به آن جا که میرسم ،

باید وانمود کنم که باز هم دیر رسیده ام !

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 20:49 توسط majid |


 

 

 

 

 

 

تا کجای قصه باید ز دلتنگی نوشت ،

تا به کی بازیچه بودن توی دست سرنوشت ،

تا به کی با ضربه های درد باید رام شد ،

یا فقط با گریه های بی قرار آرام شد ،

بهر دیدار محبت تا به کی در انتظار ،

خسته از این زندگی با غصههای بی شمار

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 20:34 توسط majid |


 

 

 

 

 

 

 

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی


آره باز منم همون دیوونه ی همیشگی


فدای مهربونیات چه مكنی با سرنوشت

 
دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت


حال من رو اگه بخوای رنگ گلای قالیه
 

جای نگاهت بد جوری تو صحن چشمام خالیه

 

ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه

 

از غصه هام هر چی بگم جون خودت بازم كمه

 

دیشب دلم گرفته بود رفتم كنار آسمون

 

فریاد زدم یا تو بیا یا من و پیشت برسون

 

فدای تو! نمی دونی بی تو چه دردی كشیدم

 

حقیقت رو واست بگم به آخر خط رسیدم

 

رفتی و من تنها شدم با غصه های زندگی

 

قسمت تو سفر شد و قسمت من آوارگی

 

نمی دونی چه قدر دلم تنگه برای دیدنت

 

برای مهربونیات نوازشات بوسیدنت


به خاطرت مونده یكی همیشه چشم به راهته

 
 یه قلب تنها و كبود هلاك یه نگاهته


من می دونم همین روزا عشق من از یادت میره


بعدش خبر میدن بیا كه داره دوستت میمیره


روزات بلنده یا كوتاه دوست شدی اونجا با كسی


بیشتر از این من و نذار تو غصه و دلواپسی


یه وقت من و گم نكنی تو دود اون شهر غریب


 یه سرزمین غربته با صد نیرنگ و فریب


فدای تو یه وقت شبا بی خوابی خستت نكنه


غم غریبی عزیزم زرد و شكستت نكنه


چادر شب لطیف تو از روت شبا پس نزنی


تنگ بلور آب تو یه وقت ناغافل نشكنی


اگه واست زحمتی نیست بر سر عهد مون بمون


منم تو رو سپردم دست خدای مهربون


راستی دیروز بارون اومد من و خیالت تر شدیم


رفتیم تو قلب آسمون با ابرا همسفر شدیم


از وقتی رفتی آسمونمون پر كبوتره


زخم دلم خوب نشده از وقتی رفتی بد تره


غصه نخور تا تو بیای حال منم این جوریه


سرفه های مكررم مال هوای دوریه


گلدون شمعدونی مونم عجیب واست دلواپسه


 مثه یه بچه كه بار اوله میره مدرسه


تو از خودت برام بگو بدون من خوش میگذره ؟


دلت می خواد می اومدم یا تنها رفتی بهتره

 
از وقتی رفتی تو چشام فقط شده كاسه خون


همش یه چشمم به دره چشم دیگم به آسمون

 
یادت می آد گریه هامو ریختم كنار پنجره

 
داد كشیدم تو رو خدا نامه بده یادت نره


یادت میآد خندیدی و گفتی حالا بذار برم


تو رفتی و من تا حالا كنار در منتظرم


امروز دیدم دیگه داری من رو فراموش می كنی


فانوس آرزوهامونو داری خاموش میكنی


گفتم واست نامه بدم نگی عجب چه بی وفاست


با این كه من خوب می دونم جواب نامه با خداست


عكسای نازنین تو با چند تا گل كنارمه


یه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه


تنها دلیل زندگی با یه غمی دوست دارم


داغ دلم تازه میشه اسمت و وقتی می آرم

 
وقتی تو نیستی چه كنم با این دل بهونه گیر


مگه نگفتم چشمات رو از چشم من هیچ وقت نگیر


حرف منو به دل نگیر همش مال غریبیه

 
تو رفتی و من غریب شدم چه دنیای عجیبیه


زودتر بیا بدون تو اینجا واسم جهنمه


دیوار خونمون پر از سایه ی غصه و غمه


تحملی كه تو دادی دیگه داره تموم میشه


مگه نگفتی همه جا ماله منی تا همیشه


دلم واست شور می زنه این دل و بی خبر نذار


تو رو خدا با خوبیات رو هیچ دلی اثر نذار


فكر نكنی از راه دور دارم سفارش میكنم


به جون تو فقط دارم یه قدری خواهش میكنم


اگه بخوام برات بگم شاید بشه صد تا كتاب


كه هر صفحه ش قصه چند تا درده و چند تا عذاب


می گم شبا ستاره ها تا می تونن دعات كنن


نورشونو بدرقه پاكی خنده هات كنن


یه شب تو پاییز كه غمت سر به سر دل می ذاره


مجید همون كسی كه بیشتر از همه دوست داره

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 20:21 توسط majid |


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
روزگــار نبودنت را برایم دیـکـتـه می کند ،

و نـمـره ی من باز می شود.. صــفر !

هنوز <نـبودنـت> را یاد نگرفته ام
.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم دی 1391ساعت 20:12 توسط majid |


من ياد گرفته ام وقتي بغض مي کنم

وقتي اشک مي ريزم ...

منتظر هيچ دستــــــــــــــي نباشم ...

وقتي از درد زخم هايم به خودم مي پيچم

مرهمي باشم بر جراحتــــــــــم

من ياد گرفته ام که اگر زمين مي خورم خودم برخيــــــــــزم

من ياد گرفته ام راهي را بسازم به صداقت

من ياد گرفته ام که همه رهگذرنــــــــد

همه ....

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد 1391ساعت 10:41 توسط majid |


شاید سرنوشت

    می خواهد

       همیشه بارانی باشم !!

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه پنجم مرداد 1391ساعت 10:28 توسط majid |


 
 
دلم را که مرور میکنم
 
 
تمام آن از آن توست
 
فقط نقطه ای از آن خودم.......
 
روی آن نقطه هم
 
میخ میکوبم
.
 
..و قاب عکس تو را می اویزم
 
 
 
 
 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 18:20 توسط majid |


 

                                               دلم گرفت از آسمون هم از زمین هم از زمون    

      تو زندگیم چقدر غمه دلم   گر فته از همه

                    ای روزگار لعنتی تلخه بهت هر چی میگم      

                                           من به زمین و آسمون دست رفاقت نمیدم               

ا مشب از اون شباس که من دوباره دیوونه بشم   

       تو مستی و بی خبری اسیر میخونه بشم                                

 

                    امشب از اون شباس که من

 دلم می خواد داد بزنم    

        تو شهر این غریبه ها دردمو  فریاد بزنم                     

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391ساعت 18:16 توسط majid |


ليوان از دستم افتاد و شكست خودم گفتم:واي.

پدرم گفت: قسمت بوده

                                        مادرم گفت:حيف شد

خواهرم گفت :خيلي قشنگ بود

                                                برادرم گفت: كاشكي لنگشو داشتيم

ولي چرا وقتي قلب من شكست هيچ كس به فكرش هم نبود

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم اسفند 1390ساعت 11:23 توسط majid |


 

چرا وقتی کسی که عاشقش هستی میمیره تو فقط گریه میکنی؟

چون فقط بهش عادت کردی. ولی اگه واقعا" عاشقش بودی تو هم میمردی

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم اسفند 1390ساعت 10:50 توسط majid |



امشب که دلم گرفته

     چشم به راهت نشسته

           بيا که غير از عشق« تـــو»

                     عشق دگري نيست

                           وقتي بمونم تنها، تنها و بي نشونه

                              تنها به عشق فردا

                                وقتي که نيستي يارم، دنيا برام زندونه

                                    زندونه دنيا وقتي، دل بي« تـــو» تنها ميمونه


    وقتي « تـــو»  رو کم دارم

          سينه اي پرازغم دارم

             وقتي« تـــو» رو کم دارم

                     دلم گرفته ماتم دارم

                        وقتي که سينه اي نيست

                                    براي سر سپردن

                                          وقت قمارعشق و اين دل قافل من

                                              وقتي که رو سياهم

                                                  وقتي پر از گناهم

                                                        وقتي که باشه تنها، خداي من پناهم


 

+ نوشته شده در چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت 17:36 توسط majid |


من از تکرار بی پایان هر تنهایی خود میترسم از ماندن....

از اندوهی که روزی دور یا نزدیک....

بیگیرد پای رویایی مرا آرام...

 

+ نوشته شده در چهارشنبه دهم اسفند 1390ساعت 16:36 توسط majid |


                                                         روز آشنایی همراه اندوه نگاهت

                                                       رفتم که دیگر برنگردم دیگر نمی مانم به راهت


                                                          من قصه اندوه و دردم رفتم که دیگر  برنگردم

                                                     من شعله ای خاموش و سردم رفتم که دیگر بر نگردم

  

                                            رفتم دگر بدرود بدرود پایان گرفت افسانه ما

                                                      چون قایقی در دست طوفان ما عشقمان گم شد به دریا

 

                                                رفتم دگر بدردود بدرود  از من چه دیدی من چه کردم

                                                از من گذشتی بی تو من هم رفتم که دیگر بر نگردم

 
                                            اکنون چو پاییز نگاهت غمگینم و تنها و خسته

                                    کی می توان برگشت افسوس پشت سرم پلها شکسته
 

                                          یاد تو همچون سایه با من هر جا که رفتم همسفر بود

                                         تو بی من و یاد تو با من عشق تو دیگر بی ثمر بود

 

                                                    من قصه اندوه و دردم رفتم که دیگر بر نگردم

                                          من شعله ای خاموش و سردم رفتم که دیگر بر نگردم

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 11:56 توسط majid |


                                                       تو اینجا نیستی ! تنهای تنها ، با سکوتی سخت درگیرم            

                                                           و می دانم ، اگر دیگر نیایی

                                                            در غروبی سرد و غمبار و پر از تردید می میرم !

                                                          امید  بازگشت تو ، مرا زنده نگه می دارد و آری

                                                               تو می آیی !

                                                                 تو می آیی بهانه من ،

                                                                و می دانم دوباره شاخه های خشک احساسم ،

                                                                    جوانه می زند ،

                                                      لبریز از عشق و شکوه زندگی می گردد و با تو ،                   

                                                           تمام لحظه های تلخ پاییز و زمستان را ،

                                                          تمام لحظه های بی تو بودن را ،

                                                               تمام خاطرات سرد و بی روح نبودت را ،

                                                                 شبیه قاصدک ، در دست های باد می اندازد و دیگر ،

                                                                              به آن فصل پر از دلتنگی و سرما می نشيند !

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 11:54 توسط majid |


                                               حکایت من

                                             حکایت کسیه که عاشق دریابود

                                               اما قایق نداشت

                                                دلباخته ی سفربوداما همسفرنداشت

                                                       حکایت کسی که زجرکشیداماضجه نزد

                                                       زخم خورد امازخم نزد

                                                        زخم داشتو ننالید

                                                     گریه کرداما اشگ نریخت

                                                          وفاداربودولی وفاندید

                                                           حکایت من

                                                      حکایت کسیه که پراز فریاد بود

                                                        اما سکوت کرد

                                                 تاهمه صداهارو بشنوه

                                             حکایت من یعنی  سرد شدن

                                              حکایت من یعنی اب شدن

                                                 حکایت من................

 

+ نوشته شده در سه شنبه نهم اسفند 1390ساعت 10:39 توسط majid |


                      پائیز امسال هم تموم شد . امیدوارم که آخرین پائیز زندگیم باشد .

           حـراج عشـق و تــاراج جـوانـی وحشـت پـیـری / در این هنگامه من کاری که

                  کردم یاد او کردم.  تو این کلبه ی خاطراتم که بزرگترین گنجینه ی من

                      از این عمر رفته ام است گفتنی ها و ناگفتنی هائی دارم به تمام

                کرانه های نامتناهی که هر کس بقدر معرفت خویش از خواندن آنها بهره

              میبرد !  اما آنچه که برای من قدر جواهر را دارد داشتن حزنی زیبا در بطن

                وتاروپود این کلبه تنهائی و پراز اندوهم است که از بدو ایجادش با شاسی

               و چارچوب این کلبه اجین گشته است!  چرا که برگرفته از اندرون پائیزیم

                     هست. بیا که به زاری چو ابر بهاری بگریم و  دامان تو

                بگیرم/ اگر که به یکدم  نمیرم و زین غم  ندیده رخت، ترسم که بمیرم.

               غم غریب غربت و نشستن تنهائی در کنار معابر یخ زده و پائیزی و چشم   دوختن

            به انتهای خیابان ، وَه چه دیدنیست !؟

              در گلستان چشمم زچه رو همیشه باز است؟/ به امید آنکه شاید

            تو به چشم من در آیی. 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم اسفند 1390ساعت 9:36 توسط majid |


  در تمام لحظه هایم هیچکس وسعت حیرانی ام را حس نکرد

       هیچکس  تنهایی ام  را حس نکرد

  آنکه سامان غزل هایم از اوست ، بی سرو سامانی ام را حس  نکرد

       هیچکس ویرانی ام را حس نکرد

                                                   وسعت تنهایی ام  را حس  نکرد

  در میان خنده های  تلخ  من گریه تنهایی ام  را  حس  نکرد

  در  هجوم لحظه های بی کسی ، در  بی کسی  ماندنم  را حس نکرد

     آنکه با آغاز من مانوس بود

                                          لحظه ی پایانی ام  را  حس  نکرد ....

 

  شاید   آن  روز   که سهراب  نوشت

                             "" تا  شقایق هست زندگی باید کرد ""

  خبری از دل  پر درد گل  یاس  نداشت !!!

  یاید اینجور نوشت :

            "" هر جوری هم باشی ، چه شقایق ، چه گل پیچک و یاس ""

                                   ((    زندگی  اجبار  است     )) 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در شنبه ششم اسفند 1390ساعت 9:31 توسط majid |